تشنه کام و از ازل خونین ایاق

آتش آن بی سر و سامان کجاست

حلاج

کم بگو زان خواجه اهل فراق

ما جهول ، او عارف بود و نبود

کفر او این راز را بر ما گشود

از فتادن لذت برخاستن