کفر او این راز را بر ما گشود

کم بگو زان خواجه اهل فراق

تشنه کام و از ازل خونین ایاق

ما جهول ، او عارف بود و نبود

از فتادن لذت برخاستن

عیش افزدون ز درد کاستن

عاشقی در نار او وا سوختن