ما جهول ، او عارف بود و نبود

حلاج

کم بگو زان خواجه اهل فراق

تشنه کام و از ازل خونین ایاق

کفر او این راز را بر ما گشود

از فتادن لذت برخاستن

عیش افزدون ز درد کاستن