از دیر مغان آیم بی گردش صهباست

می سرایم دیگر از یاران نجد

از نوائی ، ناقه را آرم به وجد

غزل

در منزل لا بودم از باده الا مست

دانم که نگاه او ظرف همه کس بیند

کرد است مرا ساقی از عشوه و ایما مست