دانم که نگاه او ظرف همه کس بیند

غزل

از دیر مغان آیم بی گردش صهباست

در منزل لا بودم از باده الا مست

کرد است مرا ساقی از عشوه و ایما مست

وقت است که بگشایم میخانه رومی باز

پیران حرم دیدم در صحن کلیسا مست