سخن تادر جهان باقی ست از معدومی آزادم

شکست طره ات عمری ست پیدامی کند مارا

حریف وحشت دل دیده حیران نمی گردد

گهر مشکل فراهم آورد اجزای دریا را

زبان گفتگوها بال پروازست عنقا را

خزان چهره بس باشد بهارآبروی مسن

گواه فتح دل دارم شکست رنگ سیما را