دو نیم چون نشود دل ز غصه خرما را

ندرد انجمن یاس ما شراب دگر

هم از شکست مگرپرکنیم مینا را

به عالمی که حلاوت نشانه ننگ است

هنوز اره دندان موج در نظر است

گوهر به دامن راحت چسان کشد پا را

درشت خو چه خیال است نرم گو باشد؟