دود چراغی که نه ای از دل پروانه برآ

نیست خرابات جنون عرصه جولان فنون

لغزش مستانه خوش است آبله پیمانه برآ

کرده فسون نفست ، غره عشق وهوست

تا ز خودت نیست خبر درته خاکست نظر

یک مژه برخویش گشاگنج زویرانه برآ

ما ومن عالم دون جمله فریب است وفسون