رفتیم به جایی که خبر نیست خبر را

از اشک توان محرم رسوایی ما شد

شبنم همه جا آینه دارست سحر را

چون قافله عمر به دوش نفسی چند

بیدل چو سحر دم مزن از درد محبت

تا آنکه نبندی به نفس چاک جگررا