از اشک توان محرم رسوایی ما شد

چون ماه نو ایجادکن از تیغ سپر را

تاکی چو جرس دل به تپیدن بخراشم

در ناله ام آغوش وداعیست اثر را

شبنم همه جا آینه دارست سحر را

چون قافله عمر به دوش نفسی چند

رفتیم به جایی که خبر نیست خبر را