زنگ باشد التیام آیینه ناسور را

در نظر داریم مرگ و از امل فارغ نه ایم

پیش پا دیدن نشد مانع خیال دور را

اعتبار درد عشق از وصل برهم می خورد

زندگی وحشی ست از ضبط نفس غافل مباش

بوی ، آرامیده دارد در قفس کافور را

در تنعم ذکر احسانها بلند آوازه نیست