نکهت گل تیغ باشد صاحب ناسور را

از شکست دل چه عشرتهاکه برهم خورد و رفت

موی چینی شام جوشاند از سحر فغفور را

آرزومند ترا سیرگلستان آفت است

سوختن در هرصفت منظورعشق افتاده است

مشرب پروانه ز آتش نداند نور را

صاف و دردی نیست در خمخانه تحقیق لیک