لب افسوس تبخال حباب آورد ساحل را

زتاثیر شکستن غنچه آغوش چمن دارد

تو هم مگذار دامان شکست شیشه دل را

نم راحت ازین دریا مجو کز درد بی آبی

درین وادی حضور عافیت واماندگی دارد

مده ازکف به صد دست تصرف پای درگل را

تفاوت در نقاب و حسن جز نامی نمی باشد