نمایان است حال رفتگان از خاک این وادی

به بیکاری نشاند التیام زخم مرهم را

به پاس عصمتند از بس هواخواهان رنگ گل

چو بو از حجره های غنچه می رانند شبنم را

زنقش پا توان کردن سراغ ساغر جم را

هجوم پیچ و تابی زین گلستان دسته می بندم

به دامن جای گل چون زلف خوبان چیده ام خم را