صبح بی سرمایه ای احرام از خود رفتنم

خاک خواهم شد اگر از خاک بردارد مرا

صد فلک ریزد غبار دامن افشانده ام

یک شررگر شعله ادراک بردارد مرا

کوگریبان تا به دوش چاک بردارد مرا

بار اسباب گرانجانی ست سر تا پای من

کیست غیر از خاطر غمناک بردارد مرا