پرده چشمم به برق حسرت دیدارسوخت

آشیان در عالم عنقاست اوهام مرا

در غبارگردش رنگم خرام نازکیست ؟

اندکی از خویش رو تا بشمری گام مرا

انتظار آخر مقشرکرد بادام مرا

قدردان فرصت ساز تماشایم چو شمع

جز غم آغاز داغی نیست انجام مرا