فکر تعمیری ندارم تاکند ویران مرا

ای طلب دروصل هم مشکن غبارجستجو

آتشم گر زنده می خوهی ز پا منشان مرا

در شکست من بنای ناامیدی محکم است

در غم آباد فلک چون خانه وهم حباب

نیست جزیک عقده تار نفس ، سامان مرا

زین سبکساری که در هرصفحه نقشم زایل است