خرمی مفت تو ای گل گر بخندانی مرا

محو شوقم بوی صبح انتظاری برده ام

سرده ای حیرت همان در چشم قربانی مرا

جوش زخم سینه ام ، کیفیت چاک دلم

ای ادب ، سازخموشی نیز بی آهنگ نیست

همچو مژگان ساخت موسیقار حیرانی مرا

مدعمرم یک قلم چون شمع دروحشت گذشت