جوش رگ گل می کند این شعله دخان را

خط فیض بهار دگر از حسن تو دارد

مهتاب بود پنبه ناسورکتان را

وقت است کنون کز اثر خون شهیدان

عشرت هوس رفتن رنگم چه توان کرد

شمشیر تو یاقوت کند سنگ فسان را

باشدکه سراز منزل مقصود برآریم