وقت است کنون کز اثر خون شهیدان

تا نشمرد انگشت شهادت لب نان را

خط فیض بهار دگر از حسن تو دارد

مهتاب بود پنبه ناسورکتان را

جوش رگ گل می کند این شعله دخان را

عشرت هوس رفتن رنگم چه توان کرد

شمشیر تو یاقوت کند سنگ فسان را