کف افسوس اگر باشد ندامت دستگاهان را

زشوخیهای جرم خویش می ترسم که در محشر

شکست دل به حرف آرد زبان بیگناهان را

توان زد بی تامل صد زمین و آسمان برهم

نشانها نقش بر آب است در معموره امکان

نگین بیهوده در زنجیر دارد نام شاهان را

درین گلشن کهکسر رنگ تکلیف هوس دارد