فرو برده ست اما هضم ننموده ست قارون را

عروج جاه منع سفله طبعیها نمی گردد

به این سامان عزت بوی تمکین نیست گردون را

ز سختیهای حرص است اینکه خاک اژدها طینت

فنا می شوید ازگردکدورت دامن هستی

چو آتش می کند خاکستر ما کار صابون را

که باور دارد این حرف از شهید بینوای من