غبار آینه گشتی ، غبار دل مپسند

نموده اند به آیینه جلوه او را

به سینه تا نفسی هست ، مشق حسرت کن

امل به رنگ کشیده ست خامه مو را

مکن به زشتی روجمع، زشتی خورا

اگر به خوان فلک فیض نعمتی می بود

نمی نمود هلال استخوان پهلو را