گرچنین شرمت نگه را محومژگان می کند

آنکه با آن جلوه سازد روبروآیینه را

صورت حالم پریشانتر ز جوش جوهر است

یادگیسوی که کرد آشفته گو آیینه را؟

رفته رفته می برد جوهرفروآیینه را

تارسدداغی به کف صدشعله می بایدگداخت

یافت اسکندر به چندین جستجوآیینه را