دم تیغ تو و خورشید به یک چشم زدن

عزت افزود ز زنار سلیمانی را

چشمم از جنبش مژگان به شمار نفس است

جلوه ات برد ازین آینه حیرانی را

عرصه صبح کند دیده قربانی را

جمع گشتن دل ما را به تسلی نرساند

ازگهرکیست برد شیوه غلتانی را