در اقران می شود ممتاز هرکس فطرتی دارد

نیاز زاهدان بیخبرکن درد دینی را

درین گلشن چه لازم محو چندین رنگ وبوبودن

زمانی جلوه آیینه کن خلوت گزینی را

بلندی نشئه صاحب دماغیهاست بینی را

شرر در سنگ برق خرمن مردم نمی گردد

مگراز چشمت آموزدکنون سحرآفرینی را