بلندی نشئه صاحب دماغیهاست بینی را

درین گلشن چه لازم محو چندین رنگ وبوبودن

زمانی جلوه آیینه کن خلوت گزینی را

در اقران می شود ممتاز هرکس فطرتی دارد

شرر در سنگ برق خرمن مردم نمی گردد

مگراز چشمت آموزدکنون سحرآفرینی را

ز دل برگشته مژگانت تغافل بسته پیمانت