در بحر نیز دست زنم شست آ ب ما

ایجاد ظرف کم چقدر ننگ فطرت است

تر شد جبین بحرروضع حباب ما

قسمت ز تشنه گامی گوهرکباب شد

بر ما ستیزه در حق خود ظلم کردن است

آتش، تاملی که نگرید کباب ما

صید افکن از غرور نگاهی نکرد حیف