شعله راخاکستر خودهم کم ازشمشیر نیست

آتشی روشن نشدآخرزآه سردما

نسخه وحشت سواد چشم آهو خواندهایم

گر سیه گردد سراپا نیست باطل فرد ما

به که گیرد عبرت از ما دشمن نامرد ما

چون جرس عمری تپیدیم وز هم نگداختیم

سخت جانی چند نالد بر دل بی درد ما