گر فکند تبسمت گل به مزار عاشقان

قفل جهان بی دری زنگ زد ازکلید ما

عبرت چشم بسملیم ، پرده فقر ما مدر

آستر است ابره خلعت روز عید ما

بال سحرکشد نفس ازکفن شهید ما

نیست چو التفات دل میکده تعلقی

آبله پایی نفس شد قدح نبید ما