معنی سرخط پیشانی ما نتوان خواند

می کند روز سیه گریه به چشم ترما

در مقامی که سخن آینه پرداز دل است

چون خموشی نفس سوخته شد جوهرما

چون شررگم شده در سنگ پی اختر ما

کینه ما اثر جنبش مژگان دارد

نخلیده ست مگر در دل خود نشتر ما