با همه یاس اعتماد عافیت بر بیخودی ست

چیدن دامان رواج گرمی بازار ما

شمع محفل درگشاد چشم دارد سوختن

فرق حیران است در اقبال تا ادبار ما

ناکجا در خواب .غلتد دیده بیدار ما

قطره سامانیم اما موج دریای کرم

دارد آ غوشی که آسان می کند دشوار ما