باد چشم ما سفال جوش ریحان شما

از صدف ریزدگهر وزپسته مغزآید برون

چون شودگرم تکلم لعل خندان شما

از طراوتگاه عشرت نوبهار باغ ناز

بیش ازین نتوان به ابروی تغافل ساختن

شیشه دل خاک شد در طاق نسیان شما

ما سیه بختان به نومیدی مهیا کرده ایم