یک چراغان !داغ دل دور از شبستان شما

بیش ازین نتوان به ابروی تغافل ساختن

شیشه دل خاک شد در طاق نسیان شما

ما سیه بختان به نومیدی مهیا کرده ایم

بستر وبالین من عمریست قطع راحت است

بر دم شمشیر زد خوابم ز مژگان شما

نارسا افتاده ایم ای برق تازان همتی