چون صبح بی غبار نفس زنده ایم و بس

چون درد درشکست دل است آشیان ما

ای مطرب جنونکد ه درد، همتی

تا ناله گل کند نفس ناتوان ما

شبنم صفاست آینه امتحان ما

بوی بهار در قفس غنچه دا غ شد

از بس که تنگ کرد چمن را فغان ما