خلا می زاید ازکیفیت آبستن مینا

تو ای غافل چرا پیمانه عبرت نمی گیری

که عشرت جام در خون می زند از شیون مینا

به خود بالیدن گردون هوایی در قفس دارد

میی در چشم داریم الوداع ای رنج مخموری

که امشب موج اشکی برده ام تا دامن مینا

اگرسنگ رهت هوش است فال می پرستی زن