که حیرت می شود سیماب در آیینه مینا

خوشا صبحی که شاه ملک عشرت جلوه ریزآید

به زرین تخت جام از قصر زنگارینه مینا

مقیم گوشه دل باش ، گر آسودگی خواهی

همان خاک سیه اکنون لباس دل به بر دارد

صفا مفت است منگرکسوت پارینه مینا

بهار نشئه ام ، عیش دماغم ، باده صافم