ندارد این قفس بیش از نفس واری تپیدنها

در آن وادی که طاقتها به عرض امتحان آید

نگاه ما ز خود رفتن ، سرشک ما دویدنها

چه دست و پا تواند زدکسی در بند جسمانی

به سر بردیم در شغل تاسف مدت هستی

رهی کردیم چون مقراض قطع از لب گزیدنها

زدیم از ساز هستی دست در فتراک بیتابی