چکیده گیر به خاک از فشار چین جبینها

غم معاش به تاراج حسن تاخته چندان

که لاغری ز میان رفته فربهی ز سرینها

نم مروتی ازخلق اگررسد به خیالت

نظر نکرده به دل مگذر ای بهار تعین

تغافل از چه به صیقل زنند آینه بینها

حضورعبرت واسباب راحت این چه خیال است