نظر نکرده به دل مگذر ای بهار تعین

که لاغری ز میان رفته فربهی ز سرینها

نم مروتی ازخلق اگررسد به خیالت

چکیده گیر به خاک از فشار چین جبینها

تغافل از چه به صیقل زنند آینه بینها

حضورعبرت واسباب راحت این چه خیال است

مژه نبسته به خواب است چشم سایه نشینها