تغافل از چه به صیقل زنند آینه بینها

نم مروتی ازخلق اگررسد به خیالت

چکیده گیر به خاک از فشار چین جبینها

نظر نکرده به دل مگذر ای بهار تعین

حضورعبرت واسباب راحت این چه خیال است

مژه نبسته به خواب است چشم سایه نشینها

به نام شهرت اقبال زندگی نفروشی