مژه نبسته به خواب است چشم سایه نشینها

نظر نکرده به دل مگذر ای بهار تعین

تغافل از چه به صیقل زنند آینه بینها

حضورعبرت واسباب راحت این چه خیال است

به نام شهرت اقبال زندگی نفروشی

که زهر در بن دندان نهفته اند نگینها

نفس گداخت خجالت به خاک خفت قناعت