حضورعبرت واسباب راحت این چه خیال است

چکیده گیر به خاک از فشار چین جبینها

نظر نکرده به دل مگذر ای بهار تعین

تغافل از چه به صیقل زنند آینه بینها

مژه نبسته به خواب است چشم سایه نشینها

به نام شهرت اقبال زندگی نفروشی

که زهر در بن دندان نهفته اند نگینها