گر به مخموران نگاهم هم نپردازد بلاست

شعله بی دود را چندان نباشد پیچ و تاب

آه از آن روزی که عرض مدعا سایل شود

بی صدا زین کوهسارم سنگ می آید جواب

ای به دور نرگست رم کرده مستی از شراب

بی بلایی نیست شمشیر مژه خواباندنت

فتنه چشم سیاهت را چه بیداری چه خواب