هرکه را دیدم چو مژگان بال بسمل می زند

ای به دور نرگست رم کرده مستی از شراب

بی بلایی نیست شمشیر مژه خواباندنت

فتنه چشم سیاهت را چه بیداری چه خواب

عالمی راکشت چشمت خانه مستی خراب

گرگشادکار خواهی از طلسم خود برآ

هست برخاک پریشان ششجهت یک فتح باب