عالمی راکشت چشمت خانه مستی خراب

بی بلایی نیست شمشیر مژه خواباندنت

فتنه چشم سیاهت را چه بیداری چه خواب

هرکه را دیدم چو مژگان بال بسمل می زند

گرگشادکار خواهی از طلسم خود برآ

هست برخاک پریشان ششجهت یک فتح باب

از فریب و مکر دنیا اهل ترک آسوده اند