داغ دل شد رهنمای کوه و هامون لاله را

خواب درچشمم همان شیرینی افسانه سوخت

وضع دنیا هیچ بر دیوانه تاثیری نکرد

بیشتر این برق عبرت خرمن فرزانه سوخت

سر به صحرا می زند هرکس متاع خانه سوخت

برق ناموس محبت را چو داغ آیینه ام

من به خاکستر.نشستم گر دل بیگانه سوخت