سر به صحرا می زند هرکس متاع خانه سوخت

وضع دنیا هیچ بر دیوانه تاثیری نکرد

بیشتر این برق عبرت خرمن فرزانه سوخت

داغ دل شد رهنمای کوه و هامون لاله را

برق ناموس محبت را چو داغ آیینه ام

من به خاکستر.نشستم گر دل بیگانه سوخت

مستی چشم تورا نازم که برق حیرتش