هر دو عالم در چراغ کلبه دیوانه سوخت

دور دار از زلفش ای مشاطه گستاخ ، دست

آتش این دود نزدیک است خواهد شانه سوخت

عشق هرجا در خیال مجلس آرایی نشست

ما نه تنها در شکنج جسم گردیدیم خاک

ای بسا گنجی که نقد خویش در ویرانه سوخت

اضطراب حال دل ، ما را به حیرت داغ کرد