عشق هرجا در خیال مجلس آرایی نشست

خرمن هستی چو برق از خنده ی مستانه سوخت

دور دار از زلفش ای مشاطه گستاخ ، دست

آتش این دود نزدیک است خواهد شانه سوخت

هر دو عالم در چراغ کلبه دیوانه سوخت

ما نه تنها در شکنج جسم گردیدیم خاک

ای بسا گنجی که نقد خویش در ویرانه سوخت